ถ้าว่ากันจริง ๆ อนาคต เป็นเรื่องของอนาคตเราไม่อาจจะรู้ได้
เมื่อถึงตอนเช้าแล้วเราตื่นนอน พรุ่งนี้ก็มาถึงก่อน.. ทุก ๆ วันที่ผ่านมาเราเป็นเช่นนั้น
วัน ๆ ผ่านไป...
ชีวิตที่เหลือ ลดน้อยลงตามวันคืนที่ล่วงไป ถึงเวลาที่จะต้องคิดแล้วว่า อะไรสำคัญที่สุดที่เราควรทำในระยะเวลาที่เหลือของเรา อะไรที่อยากทำแล้วยังไม่ได้ทำ ถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว หากชาติหน้ามาถึงก่อนคงน่าเสียดาย ที่เราได้ทำอะไรน้อยเกินไป
ครั้งนี้ก็เป็นการเขียนบล็อกครั้งแรก โดยมีวัตถุประสงค์หลัก ๆ ก็คือ บันทึกความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ต่อเพื่อน ๆ แม้เพียง 1 คนที่เข้ามาอ่านแล้วรู้สึกได้ประโยชน์ ผมก็รู้สึกประสบความสำเร็จแล้ว
ขอขอบคุณ
